Moje książki


Polska politologia w obliczu wyzwań nauki cyfrowej, Instytut Politologii Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2015, ss. 247 (współaut. Radosław Fellner).


POBIERZ KSIĄŻKĘ



Autorzy podejmują problematykę wpływu zmian technologicznych, społecznych i instytucjonalnych na pracę naukową i dydaktyczną polskich politologów.  Zadają pytania o to: w jaki sposób polskie ośrodki politologiczne reagują na problemy demograficzne, w jakim stopniu reformy systemu szkolnictwa wyższego z lat 2010-2015 wpłynęły na dyscyplinę nauk o polityce oraz jak intensywnie polscy politolodzy wykorzystują nowe media do komunikowania wyników swoich badań. W pracach badawczych wykorzystują metody: analizy zawartości, statystyczną oraz prawno-dogmatyczną. Autorzy dochodzą do następujących wniosków: 1. Polskie ośrodki politologiczne kreatywnie i efektywnie dostosowują się do przemian demograficznych, oferując wiele nowych kierunków studiów, umiędzynarodawiając ofertę dydaktyczną oraz poszerzając ją o segment kierowany do osób czynnych zawodowo; 2. Reforma szkolnictwa wyższego z lat 2010-2015 wpłynęła na dyscyplinę nauk o polityce, co znalazło swój wyraz w nowym podziale dyscyplin, ale nie zaburzyła codziennej pracy badawczej środowiska: politolodzy aktywnie partycypują w systemie grantowym, sprawnie przebiega proces awansowania w ramach nowych procedur habilitacyjnych; 3. Polscy politolodzy nie wykorzystują możliwości nowych mediów w zakresie komunikowania wyników swoich badań: niewielu z nich posiada konta na portalach społecznościowych czy własne strony internetowe; zauważalna jest jednak profesjonalizacja polskich naukowych periodyków politologicznych – wiele z nich publikowanych jest już w formule Open Access. Monografię uzupełnia indeks politologicznych źródeł cyfrowych (obejmujący m.in. dokumenty, repozytoria oraz bazy danych).


Deficyt polityki społecznej w warunkach kryzysu gospodarczego. Zarys problematyki na przykładzie państw Bałkanów Zachodnich, Prodruk, Poznań 2013, ss. 175.


„Państwa Bałkanów Zachodnich nie zdołały przeprowadzić skutecznych reform, które mogłyby zapobiec społecznym skutkom kryzysu gospodarczego, co więcej – doprowadziły do zmarginalizowania polityki społecznej, która musiała ustąpić miejsca polityce gospodarczej zorientowanej – podług neoliberalnego paradygmatu – na pobudzanie przedsiębiorczości oraz napływ inwestycji zagranicznych. Tę pierwszą zredukowano praktycznie do obszaru doraźnej pomocy społecznej udzielanej w formie wypłaty zasiłków. Tej drugiej przypisano zbawienną moc poprawy sytuacji na rynkach pracy, sądząc, że zapewnienie obywatelom zatrudnienia wpłynie automatycznie na wzrost konsumpcji i przyspieszenie tempa rozwoju społeczno-gospodarczego”.

„Opracowanie dobrze wpisuje się w najnowsze trendy uprawiania polityki społecznej. Przede wszystkim mamy w tym przypadku do czynienia z kolejną próbą likwidacji »białych plam«, tzn. odkrywaniem nowych przestrzeni polityki społecznej, pokazywaniem jak problematyka ta kształtuje się w miejscach, o których tak mało wiemy i które tak opornie dają się poznać (…). Bardzo pozytywnie oceniam pomysł na książkę i konsekwentne zmierzanie przez Autora do jak najlepszego zrealizowania celów, które sobie postawił” (z recenzji dr. hab. prof. UMK Krzysztofa Piątka).


Przywództwo prezydenckie w państwach Europy Środkowej i Wschodniej po 1989 roku. Analiza porównawcza, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2013, ss. 441.


„Przywództwo prezydenckie w państwach Europy Środkowej i Wschodniej" to pierwsza na polskim rynku wydawniczym autorska próba porównawczego ujęcia prezydentur w osiemnastu krajach regionu. Jej autor analizuje ścieżki karier prezydentów, procedury wyboru głów państw oraz relacje pomiędzy liderami–prezydentami i ich zwolennikami. Dowodzi, że - wbrew obiegowym opiniom - obywatele chętniej udzielają poparcia kandydatom na prezydentów, którzy dysponują solidnym zapleczem partyjnym, aniżeli kandydatom bezpartyjnym oraz że style przywództwa prezydenckiego w mniejszym stopniu uzależnione są od konfiguracji systemów partyjnych czy też uwarunkowań ustrojowych, w większym zaś - od ambicji oraz umiejętności samych liderów politycznych obejmujących urząd prezydenta.

"Praca powinna bezwzględnie trafić do rąk zarówno teoretyków, jak i młodych adeptów nauk społecznych. W mojej ocenie jest ona znakomita" (z recenzji dr hab. prof. UJK Agnieszki Kasińskiej-Metryki).

"Po raz pierwszy badacz przywództwa politycznego zmierzył się z tak szerokim wachlarzem zagadnień (badanych było 21 państw) i do tego zostało to przedstawione w sposób jasny, klarowny i z dużym wyczuciem naukowym (...). Pracę oceniam jako znakomitą" (z recenzji dra hab. prof. US Jerzego Sielskiego). 



Przywództwo labilne. Mechanizm powrotu do władzy w świetle teorii przywództwa politycznego, Centrum Analiz Systemów Politycznych, Wrocław - Poznań 2012, ss. 265.

POBIERZ KSIĄŻKĘ

„Przywództwo labilne” to książka, w której autor poszukuje odpowiedzi na pytanie o to, jak trzem wybranym liderom politycznym (Salemu Berishy w Albanii, Vladimírowi Mečiarowi na Słowacji i Wiktorowi Janukowyczowi na Ukrainie) udało się przezwyciężyć kryzys przywódczy i powrócić na ważne państwowe stanowiska. Politycy otrzymują w książce swoistą receptę na udany powrót, a wyborcy wskazówki, na co muszą zwrócić uwagę, gdy zauważą, że raz skompromitowany przywódca stara się powrócić do władzy. Rozważania osadzone są w szerokim instytucjonalno-społecznym kontekście, dlatego też wiele cennych informacji znajdą w pracy wszyscy zainteresowani problematyką albańską, słowacką i ukraińską. Książka jest zmodyfikowaną wersją rozprawy doktorskiej uznanej w 2012 roku przez Polskie Towarzystwo Nauk Politologicznym za doktorat roku.



Przywództwo polityczne. Teoria i praktyka, Wydawnictwo Difin, Warszawa 2011.

Spis treści
Wstęp

FRAGMENT KSIĄŻKI 

- Czym jest w istocie przywództwo i kogo można uważać za lidera politycznego?
- Jakim językiem posługują się przywódcy i do jakich emocji się odwołują?
- Dlaczego w Unii Europejskiej mówi się o kryzysie przywództwa?
- O czym powinni pamiętać liderzy na szczeblu lokalnym?
- Jak ocenić dwudziestolecie demokratycznej Polski z perspektywy teorii przywództwa politycznego?

To tylko wybrane pytania, na które Czytelnicy znajdą odpowiedź w książce „Przywództwo polityczne. Teoria i praktyka”. Jest ona adresowana do wykładowców, studentów, polityków, dziennikarzy, specjalistów ds. marketingu i public relations, a także do wszystkich tych, którzy niezawodowo interesują się życiem politycznym, śledząc debatę publiczną i uczestnicząc w wyborach.

„Wywód Autora podporządkowany jest potrzebom uporządkowania wiedzy na temat jednego z najistotniejszych, a zarazem najsłabiej opracowanych teoretycznie fenomenów życia zbiorowego (…). Na podkreślenie zasługują walory formalne rozprawy – świetny język, klarowność wywodu, wyeksponowanie najistotniejszych ustaleń. Wszystko to powoduje, że monografia Przemysława Żukiewicza może szybko stać się szeroko wykorzystywanym podręcznikiem akademickim – nie tylko na studiach politologicznych”.
Z recenzji prof. dr. hab. Andrzeja Antoszewskiego

 

Liderzy polityczni w polskich komisjach śledczych. Metody pozyskiwania społecznej akredytacji, Dom Wydawniczy Duet, Toruń 2009.

Monografia jest pierwszą próbą całościowego spojrzenia na działalność komisji śledczych w Sejmie RP IV kadencji. Autor wykorzystuje w pracy rozmaite perspektywy - od ujęcia instytucjonalnego przez teorię przywództwa politycznego aż po ustalenia badaczy psychologii społecznej - a poprzez to ukazuje różne drogi interpretacji fenomenu, jakim na polskiej scenie politycznej okazała się działalność komisji śledczych. Praca zawiera także bogaty materiał egzemplifikujący omawiane zjawiska, bazujący na stenogramach wybranych posiedzeń komisji oraz dokumentach, które określały zakres ich działań. Całość odczytać można jako opis i próbę krytycznej analizy gry scenicznej aktorów politycznych, którzy na wiele sposobów starali się zainteresować publiczność spektaklu własną kreacją roli lidera politycznego. 

Popularne posty